بیانیه زنان کمپاین 50% افغانستان: حقوق زنان غیر قابل معامله است

16/07/2010
بیانیه‎ی مطبوعاتی
en fa

بیانیه زنان کمپاین 50% افغانستان به کنفرانس کابل
"حقوق زنان غیر قابل معامله است"
14 جولای 2010
ما زنان بیش از همه به صلح نیاز داریم برای آنکه در جنگ بیش از مردان متضرر می شویم. بودن در حالت جنگی اندک حقوقی را که سالیان متمادی برای آن مبارزه کرده ایم و همچنین فرصت های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را از ما می رباید. در عین حال معتقدیم که دستیابی به صلح پایدار بدون تحقق عدالت، حکومتداری خوب، حاکمیت قانون و احترام به حقوق بشر امری ناممکن است که هسته مرکزی تمام این مفاهیم را نیز حقوق زنان و مشارکت واقعی آنان در تعیین مسیر حرکت جامعه تشکیل می دهد. مشارکت سیاسی زنان امر مستلزم سیاستگذاری های کلان و خرد در جهت ایجاد تغییرات در فرهنگ جاری کشور است. مشارکت مساوی و کیفی زنان در تمامی عرصه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی پیش شرط تحقق صلح، دستیابی به جامعه ای سالم، انسانی، متوازن، عاری از خشونت، فقر و بی عدالتی است.
نیازهای زنان در جامعه جنگ زده افغانستان بی شمار است. نمی توان انتظار داشت که کنفرانس کابل پاسخگوی تمام این مسائل و پیچیدگی های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کشور باشد. خطاب ما به کسانی است که امروز بار دیگر به سیاست های کلان کشور و مسیر حرکت آن می اندیشند. باید توجه داشت که بدون حضور پر قدرت دولت نمی توان مسیر جامعه را برای برون رفت از بحرانی که زنان این سرزمین گرفتار آنند، ترسیم کرد. این کار جامعه مدنی نوپا و انجیو های قراردادی بین المللی و داخلی نیست که بتوانند به این معضل بزرگ اجتماعی پاسخ های دوامدار ارائه دهند. زنان کمپاین 50% بر این باورند که در فقدان برنامه ریزیهای همه جانبه و اراده سه قوه کشور و سرمایه گذاری وسیع در آموزش و مبارزه همه جانبه برای محو بی سوادی از خاک کشورمان نمی توان مدعی بود که مقابله با تبعیض جنسی و محرومیت 50% جامعه در صدر اولویت های دولت و جامعه جهانی قرار داد.
اما در این فرصت کوتاه فعالین کمپاین 50% زنان افغانستان پیشنهادهای خود را در چوکات تعیین شده برای کنفرانس کابل با هدف سازندگی و حمایت از حرکتی که اعلام می دارد هدف آن سامان بخشیدن به اوضاع کشور و اعمار صلح عادلانه و ترقی افغانستان است، اعلام می دارد:
الف) زراعت و انکشاف روستایی
• گسترش مراکز آموزش فنی و حرفه ای زنان در جهت تقویت ظرفیت های زنان به ویژه در مناطق محروم.
• ایجاد تعاونی های تولیدی روستایی برای بهبود وضع اقتصادی زنان و حمایت از کارزنان.
ب) انکشاف اقتصادی و زیربناها
• تدوین بودجه ی حساس به مسایل جنسیتی و تهیه و اجرای برنامه‌ی جامع توسعه و ساماندهی امور اقتصادی زنان.
• اولویت دادن به اشتغال زنان سرپرست خانوار در برنامه ریزی های بازار كار.
• ایجاد صندوق مخصوص کمک و همیاری به زنان بیوه و سرپرست خانوار و معلولین و معیوبین.
ج) انکشاف منابع بشری
• اعلام بسیج عمومی برای سوادآموزی و تدوین برنامه های جامع سواد آموزی بزرگسالان به خصوص برای زنان و دختران بازمانده از تحصیل و تخصیص منابع مورد نیاز مالی و انسانی به این امر مهم.
• سپردن اختیارات وسیع اجرایی به وزارت امور زنان برای تحقق بخشیدن به سیاست های آن وزارتخانه.
• ایجاد لیسه در قریه ها و مناطق محروم کشور برای زنان و دختران, ایجاد فرصت‏های یكسان جهت بهره مندی از بورس ها‏ و سایر مزایای تحصیلی منجمله خوابگاه امن و با کیفیت برای دختران دانشجو.
• تدوین برنامه ملی تنظیم خانواده که تنها یک جنبه از آن فراهم کردن رایگان وسایل پیشگیری از بارداری و تبلیغ عمومی و با برنامه برای استفاده از آنها و توجه به صحت زنان است .
د) حکومتداری
• افزایش توانایی زنان در راستای مشاركت در تصمیم‌گیری و رهبری و ترغیب سهم گیری بیشتر زنان بومی در تمام رده‌های تصمیم‌گیری و اجرایی.
• برقراری توازن جنسیتی در هیات های ملی و بین المللی، كمیته‌های دولتی، واحد‌های اداری، قضایی و ایجاد توازن جنسیتی در فهرست‌های نامزدهایی كه برای انتخاب یا انتصاب در هیأت‌های سازمان ملل متحد، كارگزاری‌های تخصصی و دیگر سازمان‌های خودگردان نظام ملل متحد، به ویژه برای تصدی مقام‌های ارشد پیشنهاد می شوند.
• پایبندی دولت به تمام تعهدات ملی و بین المللی خود، به خصوص قانون اساسی، کنوانسیون رفع تمام اشکال تبعیض نسبت به زنان (سیدا )، و سایر پیمانها و توافقنامه های بین المللی در زمینه حقوق زنان و رفع تبعیض از زنان و نیز قطعنامه 1325 ملل متحد.
• ترغیب و تضمین خط‌مشی‌ها و رویه‌های فارغ از تبعیض در سازمان‌هایی كه بودجه ی آن ها از اعتبارات دولتی و یا از طریق دونرها تأمین می‌شود جهت افزایش کمی و اعتلای موقعیت زنان در سازمان های مزبور.
• داشتن ملاك‌های روشن و قطعی برای مقام‌های تصمیم‌گیری و حصول اطمینان از این كه هیأت‌های گزینش از حیث جنسیت تركیب متوازنی دارند.
ه) حاکمیت قانون و حقوق بشر
• جلوگیری از حضور و نفوذ ناقضین و متهمین به جنایت های ضد بشری و جنگی در پست های مهم حکومتی، پارلمان، قوه قضاییه و سایر نهادهای ملی و محلی انتخابی و برکناری آنها از مناصب فعلی.
• مبارزه همه جانبه با فساد اداری برای باز یافتن اعتماد ملی و مشروعیت بخشیدن به حکومت.
• تقویت روندهای دادرسی و دادخواهی برای زنان در سیستم عدلی - قضایی
• به رسمیت شناختن زنان به عنوان قربانیان دهه های متمادی جنگ و تلاش در جهت بهبود کیفیت زندگی زنان
• تامین امنیت حقوقی و قانونی برای زنان و تلاش در جهت لغو/اصلاح قوانین تبعیض آمیز وتقویت قوه قضاییه عادل به منظور تامین امنیت اجتماعی و اقتصادی جامعه و پرهیز و رفع خشونت علیه زنان.
• تشخیص وجود ارتباط بین معافیت از پیگرد قانونی و نقض پیوسته حقوق بشر، که کوشش برای کاهش فقر و دست یافتن به توسعه عادلانه و پایدار اجتماعی و اقتصادی و ایجاد فضای آزاد سیاسی را تضعیف می کند.
• پایان دادن به تمام اشکال خشونت علیه زنان ودختران و پیگیری قضایی موارد خشونت.
• جلوگیری از وقوع ازدواج های زیر سن قانونی و اجباری و مجازات افراد خاطی

بیشتر بخوانید
communique