حکم تازه‌ی ۸ سال زندان و شلاق نرگس محمدی مضحکه‌ی عدالت است

02/02/2022
Déclaration
en fa

پاریس، ژنو، ۲ فوریه ۲۰۲۲ (۱۳ بهمن ۱۴۰۰) ـ خانم نرگس محمدی، مدافع برجسته‌ی حقوق بشر، که از نوامبر ۲۰۲۱ (آبان ۱۴۰۰) برای گذراندن حکم ۳۰ ماه زندان در حبس خودسرانه به‌سر می‌برد، دوباره به ۸ سال و ۲ ماه زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است. برنامه‌ی نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر (فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و سازمان جهانی مبارزه با شکنجه) و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران (LDDHI) به‌شدت این محکومیت تازه و آزار قضایی بی‌امان خانم محمدی را محکوم می‌کنند و یک بار دیگر خواهان آزادی فوری و بی‌قیدوشرط او هستند.

شعبه‌ی ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران روز ۱۵ ژانویه ۲۰۲۲ (۲۵ دی ۱۴۰۰) خانم نرگس محمدی را به ۸ سال و ۲ ماه زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرد. علاوه بر آن، دادگاه حکم به منع اقامت او در تهران، منع عضویت در گروه‌های سیاسی و اجتماعی، منع فعالیت در هرگونه رسانه در شبکه اجتماعی و حتی مخابراتی و توقیف تلفن همراه او داد. دادگاه پس از نشستی ۵ دقیقه‌ای بدون حضور وکیل خانم محمدی، او را به اتهام «گردهمایی و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» (ماده‌ی ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی) و « اقدام علیه امنیت ملی و اخلال در نظم عمومی» (احتمالاً ماده‌ی ۵۰۸ قانون مجازات اسلامی) مقصر شناخت. نماینده‌ی وزارت اطلاعات طی بازداشت به او اعلام کرده بود که نامزدی او برای جایزه‌ی صلح نوبل ۲۰۲۱ به‌معرفی نمایندگان مجلس نروژ توطئه‌ی خارجی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران تلقی می‌شود و این اتهام در رای دادگاه مورد تاکید قرار گرفت.

خانم محمدی روز ۱۹ ژانویه ۲۰۲۲ (۲۹ دی ۱۴۰۰) از حبس خودسرانه‌ی انفرادی در زندان اوین به مدت ۶۴ روز پس از دستگیری در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۱ (۲۵ آبان ۱۴۰۰) به زندان قرچک در جنوب تهران منتقل شد.

خانم محمدی روز ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲ (۴ بهمن ۱۴۰۰) در نامه‌ای اعلام کرد که دادگاه را به رسمیت نمی‌شناسد، درخواست تجدیدنظر نخواهد کرد و به حکم گردن نخواهد نهاد.

خانم نرگس محمدی، روزنامه‌نگار و سخن‌گوی سازمان غیردولتی کانون مدافعان حقوق بشر است. او در راه الغای مجازات اعدام در ایران مبارزه کرده و در سال ۲۰۱۱ جایزه‌ی پر آنگر دولت سوئد را به خاطر فعالیت‌های حقوق بشری دریافت کرده است.

برنامه‌ی نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران محکومیت تازه‌ی خانم محمدی و آزار بی‌وقفه‌ی قضایی او را که به قصد به‌سکوت‌کشاندن و مجازات او به خاطر فعالیت‌های حقوق بشری انجام می‌شود، به‌شدت محکوم می‌کنند. برنامه‌ی نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران با توجه به سابقه‌ی مقام‌های دولت ایران در محروم کردن خانم محمدی و کلیه‌ی مدافعان حقوق بشر در ایران از مراقبت پزشکی، نگرانی خود را از احتمال تهاجم به او و خطر وخامت حال او ابراز می‌کنند.

برنامه‌ی نظارت و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران از مقام‌های دولت ایران می‌خواهند امنیت و سلامتی جسمی و روانی خانم محمدی را در هر شرایطی تضمین کنند، کلیه‌ی اتهام‌های او را لغو و فوری و بی‌قیدوشرط او و کلیه‌ی مدافعان حقوق بشر در حبس خودسرانه در ایران را آزاد سازند.

اطلاعات پیشینه:

روز ۱۶ نوامبر ۲۰۲۱ (۲۵ آبان ۱۴۰۰)، نیروهای امنیتی نرگس محمدی را هنگام حضور در مراسم یادبود یکی از قربانیان کشتار خیابانی معترضان آبان ۱۳۹۸ با خشونت دستگیر کردند و به زندان اوین بردند. خانم محمدی در زندان مطلع شد که او را برای اجرای حکم ۳۰ ماه زندان، دو مورد جریمه و ۸۰ ضربه شلاق صادر شده در اردیبهشت ۱۴۰۰ به اتهام «تبلیغ علیه نظام» (ماده‌ی ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی) دستگیر کرده‌اند. او در اوایل مهر ۱۴۰۰ برای گذراندن حکم احضار شده، اما از رفتن به زندان سر باز زده بود.

خانم محمدی پیش‌تر بیش از پنج سال در زندان زنجان در حبس خودسرانه به سر برده و طی آن وضع سلامتی او رو به وخامت رفته بود و او در معرض آزار جنسی و تهاجم جسمانی قرار گرفته بود. او در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۲۰ (۱۷ مهر ۱۳۹۹) پس از کاهش حکم قبلی آزاد شد.
.
****

برنامه‌ی نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر (The Observatory (FIDH-OMCT)) در سال ۱۹۹۷ به صورت برنامه‌ی مشترک فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و سازمان جهانی مبارزه با شکنجه ایجاد شد. هدف این برنامه مداخله در موارد سرکوب مدافعان حقوق بشر، جلوگیری از این سرکوب و چاره جویی در باره آن است. سازمان جهانی مبارزه با شکنجه و فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر هر دو از اعضای ProtectDefenders.eu هستند که سازو‌کار مدافعان حقوق بشر در اتحادیه‌ی اروپاست و جامعه‌ی مدنی بین‌المللی آن را برپا کرده است.

جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ايران (LDDHI)، در پی بسته شدن جمعيت ایرانی دفاع از آزادی و حقوق بشر (تاسيس ۱۳۵۶) در ايران در سال ۱۳۶۰ و تبعيد رهبران آن به خارج، در فروردين ۱۳۶۲ در پاريس تاسيس شد. جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران پیگیرانه نقض حقوق بشر در ايران را افشا و علیه آن مبارزه کرده است. کانون این فعالیت‌ها به‌ویژه الغای مجازات اعدام در ايران، حقوق زنان، زندانيان سياسی و عقيدتی و اقليت‌های قومی و دينی،‌ آزادی بیان،‌گردهمایی و تشکل و موضوع‌های دیگر،‌ بوده است. جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ايران در سال ۱۹۸۶ به عضويت فدراسيون بين المللي جامعه‌های حقوق بشر در آمد.

بیشتر بخوانید
statement